Ręczne pisanie to sztuka, której uczy się każdy z nas, a która coraz rzadziej jest wykorzystywana w dorosłym życiu. W dobie gdy większość długich tekstów piszemy komputerowo, odzwyczajamy się od odręcznego pisania. To wielka szkoda, bo ta umiejętność rozwija nasz mózg w nieprawdopodobnym wręcz stopniu! Dlatego pomni wartości jaką jest sztuka pisania ręcznego świętujmy wspólnie Dzień Pisma Ręcznego, który przypada na 23 stycznia.
W dobie e-maili, i sms-ów, komunikatorów i telefonów komórkowych coraz rzadziej wykorzystujemy pismo ręczne. Nikt lub prawie nikt nie używa już papierowych notesów i pamiętników.
W Dzień Pisma Ręcznego warto sobie o nim przypomnieć. Dzień Pisma Ręcznego został ustanowiony przez the Writing Instrument Manufactures Association (WIMA), a jego celem jest zwrócenie uwagi na znaczenie i rolę pisma ręcznego. Dlaczego 23 stycznia?
Jest to data urodzin Johna Hancocka – jednego z sygnatariuszy Deklaracji Niepodległości. Hancock znany był ze swojego dużego i ozdobnego podpisu.
Dzień pisma ręcznego, to doskonała okazja do przypomnienia, dlaczego warto pisać ręcznie.
Otóż, takie pisanie:
– wspomaga rozwój sprawności manualnej oraz precyzji ruchów, a one z kolei są niezbędne dla prawidłowego rozwoju poznawczego,
– sprzyja rozwojowi umiejętności czytania, zdolności językowych i krytycznego myślenia,
– stymuluje aktywność mózgu i pomaga w rozwoju połączeń synaptycznych,
– uczy samokontroli i dyscypliny,
– wspomaga i ćwiczy pamięć
Pisząc ręcznie, zwracamy uwagę na informacje, a nasz mózg lepiej ocenia i porządkuje dane. A to pomaga utrwalać w umyśle idee i pojęcia, ponadto pisząc ręcznie robimy mało błędów gramatycznych i stylistycznych i wyrabiamy sobie ładny charakter pisma.
Źródło: Biblioteka Miejska Przeworsk
![Pamięć o bezimiennych i zapomnianych. Wolontariusze z Zespołu Szkół w Kańczudze uporządkowali groby na cmentarzu [ZDJĘCIA] Przełom października i listopada to na cmentarzach w całym powiecie przeworskim czas wzmożonego ruchu, porządkowania nagrobków i przygotowań do modlitewnej zadumy. Pośród tysięcy zadbanych pomników znajdują się jednak mogiły, o których czas lub brak bliskich sprawiły, że popadły w zapomnienie. Uczniowie z Kańczugi po raz kolejny udowodnili, że pamięć o zmarłych to wartość, którą warto pielęgnować bez względu na upływ lat. Lekcja empatii i szacunku na kańczuckiej nekropolii Coroczna akcja porządkowania opuszczonych miejsc spoczynku to w Zespole Szkół w Kańczudze stały punkt jesiennego kalendarza wolontariatu. Młodzi ludzie pod okiem opiekunów koła poświęcili swój wolny czas, by usunąć zalegające liście, chwasty i oczyścić nagrobki, przy których od dawna nikt nie zapalił światełka. Zakres działań podjętych przez młodzież: oczyszczenie zapomnianych i zaniedbanych nagrobków z mchu, zeschłych liści i gałęzi, uporządkowanie bezpośredniego otoczenia starych mogił ziemnych, zapalenie zniczy pamięci na grobach, których nikt już nie odwiedza, symboliczne odwiedzenie i rozświetlenie płomieniem zniczy nagrobków najmłodszych mieszkańców gminy, którzy odeszli zbyt wcześnie. Wolontariusze ze Szkolnego Koła Caritas wraz z opiekunami, jak co roku, zadbali o opuszczone i zapomniane groby na cmentarzu w Kańczudze. To piękny gest pamięci, szacunku i troski o tych, których nie ma już wśród nas. Wolontariusze zapalili również symboliczne znicze na mogiłach dzieci, dając wyraz pamięci o najmłodszych, którzy odeszli zbyt wcześnie – podsumowują koordynatorzy akcji z Zespołu Szkół w Kańczudze. Tego typu inicjatywy mają dla dorastającej młodzieży wymiar znacznie głębszy niż samo sprzątanie alejek cmentarnych. Uczą wrażliwości społecznej, empatii, szacunku dla przeszłości oraz uświadamiają, jak wielką rolę w lokalnej wspólnocie odgrywa bezinteresowna pomoc. Źródło informacji: Zespół Szkół w Kańczudze](https://mojprzeworsk.pl/wp-content/uploads/2026/10/864383093_1721316693171346_3965652687008455815_n-300x195.jpg)
