Stawy w Tarnawce (nadleśnictwo Kańczuga), choć powstały dzięki pracy ludzkich rąk, z biegiem lat przekształciły się w niezwykle cenny i samowystarczalny ekosystem wodny. Leśnicy z Nadleśnictwa Kańczuga podkreślają, że zbiorniki te są dziś nie tylko ostoją dla dziesiątek rzadkich gatunków ptaków, płazów, owadów i roślin wodnych, ale pełnią również strategiczną rolę w małej retencji – magazynują wodę, stabilizują mikroklimat oraz chronią okoliczne drzewostany przed skutkami przedłużających się susz i gwałtownych nawałnic.
Dla mieszkańców powiatu przeworskiego i miłośników podkarpackiej przyrody to doskonały przykład na to, jak dawna ingerencja człowieka może harmonijnie połączyć się z naturą, tworząc unikalne siedlisko o kluczowym znaczeniu ekologicznym.
Tereny wokół tarnawskich stawów tętnią życiem przez cały rok. Sztuczne zbiorniki wodne stały się bezpiecznym schronieniem oraz miejscem rozrodu dla licznych grup organizmów, które bez stałego dostępu do wody nie miałyby szans na przetrwanie w tym rejonie.
Leśnicy zwracają uwagę na dwa kluczowe aspekty funkcjonowania tego obszaru:
- Bogactwo przyrodnicze: stawy stanowią siedlisko dla wielu gatunków ptactwa wodnego, płazów (takich jak żaby, traszki czy ropuchy), owadów wodnych (w tym ważek) oraz unikalnej roślinności szuwarowej i wodnej, wydatnie wzbogacając bioróżnorodność całego regionu.
- Znaczenie hydrologiczne (retencja): zbiorniki działają jak naturalny bufor hydrologiczny – gromadzą nadmiar wód opadowych podczas intensywnych ulew, a w okresach bezdeszczowych stopniowo oddają wilgoć do otoczenia, zasilając wody gruntowe i utrzymując właściwe stosunki wodne w sąsiadujących lasach.
Zbiorniki wodne w lasach to kluczowy element przeciwdziałania zmianom klimatycznym. Zatrzymywanie wody w krajobrazie leśnym bezpośrednio zwiększa odporność całego ekosystemu na susze i pożary.
Źródło: Nadleśnictwo Kańczuga, Lasy Państwowe
Zdjęcia: D. Jadwisieńczak-Chmura
