W Przeworsku i w wielu miejscowościach powiatu przeworskiego trwa dramat, który – choć powtarza się co roku – wciąż nie znajduje skutecznego rozwiązania. Mowa o bezdomności kotów, szczególnie tych najmłodszych, które rodzą się w krzakach, na działkach, przy gospodarstwach i na podwórkach – niechciane, zapomniane, często chore i głodne.
Problem narasta, a lokalne organizacje prozwierzęce biją na alarm. Tegoroczny sezon kocięcy rozpoczął się wcześnie i z pełną siłą. Już dziś, w połowie lata, wolontariuszki z Przeworskiego Stowarzyszenia Opieki nad Zwierzętami „Kociopsie Smuteczki” mówią wprost: „Nie dajemy rady. To, co się dzieje, przerasta nasze możliwości.”
Liczby, które mówią same za siebie
Obecnie pod opieką Stowarzyszenia znajduje się:
- 26 kotów przebywających w domach tymczasowych,
- prawie 30 kotów w tzw. „kocich bazach” – czyli miejscach karmienia i opieki nad wolno żyjącymi zwierzętami,
- a każdego dnia spływają nowe zgłoszenia o kolejnych dramatycznych przypadkach.
Tylko w ubiegłym tygodniu organizacja musiała przyjąć 7 nowych kotów, w tym 6 kociąt w wieku od 1 do 3 miesięcy. Na zgłoszeniu czekają kolejne: kocica z trzema maluchami i kolejna z szóstką kociąt. I to wszystko w czasie, gdy… brakuje już nawet karmy i żwirku.
– Nie spodziewałyśmy się takiej ilości kotów. Kociniec, który mamy w tej chwili, przerósł nasze możliwości. Brakuje wszystkiego – od podstawowej karmy po środki na leczenie. A przecież nie możemy odwrócić wzroku od tych, które już trafiły pod naszą opiekę. – mówią wolontariuszki.
Skąd ten dramat?
Wszystko zaczyna się od braku… kastracji. Koty rozmnażają się błyskawicznie – jedna niekastrowana kotka może mieć nawet 3 mioty w roku, a każdy z nich to średnio 4–6 kociąt. Niektóre źródła alarmują, że bez kastracji, w ciągu 7 lat populacja kotów może wzrosnąć nawet do kilkuset tysięcy osobników – wszystko zaczyna się od jednej pary. To nie science fiction, to matematyka.
Co gorsza, wiele osób, choć dokarmia koty, nie bierze na siebie odpowiedzialności za ich dalszy los – nie zgłasza ich do kastracji, nie interesuje się ich zdrowiem, nie zgłasza sytuacji wcześniej. Kotka rodzi, a kilka tygodni później „ktoś znajduje” maluchy i prosi, by zajął się nimi ktoś inny. Tak działa mechanizm bezdomności. I niestety, do jej końca wciąż daleko.
Co można zrobić?
Kluczem do ograniczenia problemu nadpopulacji kotów jest odpowiedzialna postawa ludzi oraz profilaktyka. Najskuteczniejszym działaniem pozostaje kastracja – zarówno kotek, jak i kocurów. Zabieg ten nie tylko zapobiega niekontrolowanemu rozmnażaniu, ale także ogranicza ryzyko wielu chorób i poprawia komfort życia zwierząt.
Kastruj i sterylizuj
W przypadku kotów niewłaścicielskich, które nie mają opiekuna, a przebywają na terenie gminy Przeworsk, należy zgłosić się do właściwego urzędu gminy. To tam uzyskać można informację na temat procedury oraz możliwości wsparcia finansowego w zakresie kastracji. Takie działania są często prowadzone we współpracy z lokalnymi lekarzami weterynarii i organizacjami prozwierzęcymi. Warto też zapytać w urzędzie swojej miejscowości (np. Tryńcza, Gać, Kańczuga, Mirocin, Gniewczyna), czy takie wsparcie jest dostępne.
Z kolei właściciele zwierząt powinni pamiętać, że kastracja to także ich obowiązek. Dzięki niej możliwe jest ograniczenie liczby porzucanych lub bezdomnych kociąt, które co roku trafiają na ulicę lub do schronisk.
Wspieraj lokalne stowarzyszenia
Ważne jest również wspieranie organizacji zajmujących się pomocą kotom. Każda forma wsparcia ma znaczenie. Osoby, które znajdą chorego lub porzuconego kota, powinny zgłosić to lokalnym stowarzyszeniom lub gabinetom weterynaryjnym, które podejmą dalsze kroki.
Organizacje takie jak Kociopsie Smuteczki w Przeworsku utrzymują się wyłącznie dzięki pomocy darczyńców. Można im pomóc przekazując:
- karmę (szczególnie specjalistyczną dla kociąt),
- żwirek,
- środki czystości i higieny,
- mleko zastępcze dla osieroconych maluszków,
- wsparcie finansowe – choćby drobne.
Link do zbiórki: Zrzutka: „Niczyje niechciane też chcą żyć”
Stwórz dom tymczasowy
Jeśli możesz przyjąć kota pod swój dach na czas leczenia lub szukania domu – zgłoś się. Wolontariusze pomogą we wszystkim, przekażą potrzebne informacje i wyposażenie.
Jeśli nie możesz pomóc materialnie – po prostu udostępnij posty stowarzyszenia, rozmawiaj z sąsiadami, ucz dzieci odpowiedzialności za zwierzęta. Zmiana zaczyna się od świadomości.
Dla nich jesteśmy jedyną nadzieją
Koty nie proszą o wiele. Chcą być nakarmione, bezpieczne, zdrowe. Nie mają głosu – ale my możemy być ich głosem.
Zamiast się oburzać, że „wszędzie te koty”, warto zadać sobie pytanie: czy zrobiłem wszystko, żeby to się nie działo?
Każde udostępnienie, każda złotówka i każda dobra decyzja mają dziś realną wartość.
