Mieszkańcy Przeworska i okolicznych miejscowości coraz chętniej spędzają wolny czas w otoczeniu miejskich mikrotężni solankowych, które stały się popularnym elementem lokalnej architektury rekreacyjnej. Główny Inspektorat Sanitarny wydał jednak oficjalny komunikat, w którym przypomina, że tego typu obiekty nie są urządzeniami lecznictwa uzdrowiskowego, a jedynie elementami dekoracyjno-rekreacyjnymi. Aby relaks przy inhalacyjnej bryzie był w pełni bezpieczny dla zdrowia, należy bezwzględnie przestrzegać nowych, rygorystycznych zasad sanitarnych.
Czym naprawdę są miejskie tężnie?
W oficjalnej nomenklaturze urzędowej obiekty znane potocznie jako mikrotężnie są klasyfikowane jako „obiekty małej architektury wodnej z użyciem m.in. solanki”. Choć wizualnie przypominają one wielkie konstrukcje spotykane w kurortach uzdrowiskowych, ich funkcja w przestrzeni miejskiej jest zupełnie inna.
Służą one przede wszystkim rekreacji, poprawie mikroklimatu w najbliższym otoczeniu oraz celom dekoracyjnym. Ponieważ woda w takich obiektach krąży w obiegu zamkniętym, kluczowe staje się zachowanie odpowiednich standardów higieny przez samych użytkowników. W przeciwnym razie w wilgotnym środowisku może dochodzić do namnażania niebezpiecznych drobnoustrojów.
Dekalog bezpiecznego korzystania z mikrotężni
Sanepid opracował szczegółową listę zakazów i zaleceń, które mają chronić zdrowie osób starszych, dzieci oraz wszystkich odpoczywających w pobliżu aerozolu solankowego. Podczas pobytu w strefie inhalacyjnej kategorycznie zabrania się dotykania konstrukcji oraz jej tarninowego wypełnienia. Nie wolno również wchodzić na drewniane elementy ani wrzucać jakichkolwiek przedmiotów do koryta ściekowego.
Inspektorzy sanitarni zwracają szczególną uwagę na to, by pod żadnym pozorem nie spożywać spływającej solanki ani nie zanurzać w niej dłoni czy stóp. W obrębie obiektu obowiązuje bezwzględny zakaz palenia papierosów, używania e-papierosów oraz spożywania alkoholu. Ze względów higienicznych na teren tężni nie wolno wprowadzać zwierząt, a w najbliższym sąsiedztwie nie powinno się dokarmiać ptaków. Przestrzeń ta ma służyć wyciszeniu, dlatego zabroniona jest tam jazda na rowerach, hulajnogach czy rolkach.
Wytyczne dla samorządów i zarządców obiektów
Główny Inspektorat Sanitarny przygotował nie tylko instrukcję dla mieszkańców, ale również specjalne wytyczne dla właścicieli i zarządców takich obiektów w regionie. Na stronach rządowych udostępniono kompletny poradnik dotyczący prawidłowej eksploatacji, czyszczenia oraz dezynfekcji instalacji solankowych.
Zarządcy otrzymają także gotowy wzór regulaminu. Powinien on zostać umieszczony w widocznym miejscu przy każdej miejskiej tężni, aby ułatwić egzekwowanie bezpiecznych zachowań i pomóc w utrzymaniu czystości wspólnej przestrzeni.
Czy woda w miejskiej tężni jest zdatna do picia?
Absolutnie nie. Solanka krążąca w mikrotężniach nie nadaje się do spożycia i może być zanieczyszczona. Służy wyłącznie do inhalacji drogą wziewną.
Dlaczego nie można wprowadzać psów w pobliże tężni?
Zwierzęta mogą zanieczyszczać otoczenie obiektu bakteriami oraz pasożytami. Aerozol wodny unosi cząsteczki z najbliższego otoczenia, co mogłoby doprowadzić do wdychania niebezpiecznych związków przez ludzi.
Kto odpowiada za czystość i jakość wody w mikrotężni?
Za prawidłową eksploatację, regularne badania wody oraz ogólny stan techniczny i higieniczny obiektu odpowiada jego właściciel lub wyznaczony zarządca, np. miejski zakład zieleni lub lokalny ośrodek sportu i rekreacji.
Źródło: Główny Inspektorat Sanitarny
