Nadleśnictwo Sieniawa, Lasy Państwowe, przypomina o ważnej zasadzie, którą należy kierować się podczas leśnych spacerów, zwłaszcza wiosną i wczesnym latem. Spotykając w lesie czy na łące młodą, pozornie samotną sarnę – nie należy jej dotykać, zabierać ani przenosić. To naturalna i przemyślana strategia przetrwania tych zwierząt.
Jak wyjaśniają leśnicy, dzikie zwierzęta, a sarny są w tym prawdziwymi mistrzyniami, potrafią sprytnie zadbać o bezpieczeństwo swojego potomstwa. Tuż po narodzinach, sarnia mama celowo zostawia swoje młode samo. Dlaczego? Ponieważ małe sarniątko nie wydziela zapachu, co czyni je praktycznie niewyczuwalnym dla drapieżników.
Choć maluch może wydawać się porzucony, jego matka jest zawsze w pobliżu. Wraca do młodych regularnie na czas karmienia, unikając jednocześnie zbyt częstego kontaktu, by nie pozostawić przy nich swojego zapachu, który mógłby zwabić niebezpieczeństwo.
Co zatem robić, gdy natkniemy się na taką „samotną” sarnę?
Przede wszystkim – nie dotykać, nie zabierać i nie przenosić! Nasza ingerencja, nawet w najlepszej wierze, może przynieść więcej szkody niż pożytku, a nawet skazać zwierzę na odrzucenie przez matkę.
Jednakże, jeśli sarna jest ewidentnie ranna lub mamy poważne wątpliwości co do jej stanu i bezpieczeństwa, nie należy działać na własną rękę. W takich sytuacjach Nadleśnictwo Sieniawa zaleca skontaktowanie się z:
- miejscowym leśniczym,
- strażnikiem leśnym,
- lekarzem weterynarii,
- lub pracownikiem ośrodka rehabilitacji dzikich zwierząt.
Pamiętajmy, że nasza odpowiedzialna postawa może uratować życie młodemu zwierzęciu.
Źródło: Nadleśnictwo Sieniawa
