Podkarpacie/Bieszczady – Samotne, potężne, o szeroko rozpostartych konarach i często poskręcanych pniach – buki pastwiskowe to jeden z najbardziej charakterystycznych i tajemniczych elementów karpackiego krajobrazu. Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Krośnie przypomina o historii tych niezwykłych drzew, które są niemymi świadkami czasów, gdy w Bieszczadach i Beskidzie Niskim tętniło życie pasterskie.
Jak wyjaśniają leśnicy, te majestatyczne drzewa, które dziś podziwiamy na leśnych polanach lub na skraju lasów, są reliktem zupełnie innego krajobrazu. Trudno to sobie dziś wyobrazić, ale jeszcze kilkadziesiąt lat temu wokół nich rozciągały się otwarte, widokowe przestrzenie, na których pasły się stada bydła i owiec. To właśnie one są pamiątką po czasach, gdy pasterstwo było podstawą gospodarki w tych górach.
Życie buka pastwiskowego nie było łatwe. Drzewa te były często narażone na uszkodzenia powodowane przez pasące się zwierzęta, a także musiały opierać się pożarom, które nierzadko wywoływali sami pasterze, wypalając łąki. Mimo tych trudności, latem stanowiły dla pasterzy i ich stad bezcenną oazę cienia i wytchnienia przed słońcem.
Dziś, gdy dawne pastwiska zarosły lasem, samotne, stare buki wciąż trwają, przypominając nam o bogatej i często trudnej historii tych gór, które kiedyś były pełne ludzi i ich zwierząt. Są żywymi pomnikami przyrody, które łączą teraźniejszość z minioną, pasterską kulturą Karpat.
Zachęcamy do poszukiwania tych niezwykłych drzew podczas jesiennych wędrówek po bieszczadzkich i beskidzkich szlakach. Każde z nich opowiada swoją własną, niepowtarzalną historię.
Źródło: Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Krośnie / fot. E. Marszałek
