Wielkanoc to czas nie tylko świątecznych przygotowań, ale także odkrywania i pielęgnowania lokalnych tradycji. Jednym z fascynujących przykładów jest historia pisanek z Majdanu Sieniawskiego, malowniczej miejscowości położonej na północnym krańcu naszego powiatu, tuż przy granicy z województwem lubelskim i powiatem biłgorajskim.
Okazuje się, że nawet tak odległa miejscowość ma swoją unikalną opowieść związaną ze sztuką zdobienia jajek wielkanocnych. Jak dowiadujemy się z informacji udostępnionych przez Muzeum Etnograficzne im. Franciszka Kotuli w Rzeszowie, w ich bogatych zbiorach znajdują się prawdziwe perełki – pisanki majdańskie, wykonane techniką batikową (pisania woskiem) blisko siedem dekad temu.
Szczególną uwagę wśród licznych pisanek w muzeum zwracają te, które w 1959 roku, podczas swoich badań terenowych w Majdanie Sieniawskim, pozyskał sam Franciszek Kotula. Co ciekawe, mimo że wykonane zostały przez różne osoby – Marię Niemczyk, Ewę Urbanik oraz Piotra Bojarskiego, ówczesnego kierownika szkoły w Majdanie Sieniawskim – pisanki te są do siebie niezwykle podobne.

Charakteryzuje je technika batikowa oraz zbliżona paleta barw: żółte i (lub) białe wzory na brązowym lub bordowym tle. Uwagę zwraca także analogiczny układ kompozycyjny – powierzchnia każdego jajka podzielona jest podwójną białą linią na osiem regularnych ćwiartek.
Najbardziej fascynujące są jednak archaiczne motywy geometryczne o bogatej symbolice, które zdobią te pisanki. Znajdziemy na nich gałązki jodłowe, spirale, słońca, rozety oraz kółka z promieniami. Co ciekawe, niektóre z tych wzorów wykazują uderzające podobieństwo do haftów występujących na wybranych elementach strojów ludowych z Majdanu Sieniawskiego, co świadczy o głębokim zakorzenieniu tych symboli w lokalnej kulturze.
Te niemal 70-letnie pisanki z Majdanu Sieniawskiego są nie tylko świadectwem dawnych umiejętności manualnych mieszkańców, ale także cennym dokumentem lokalnej kultury i wierzeń związanych z okresem Wielkanocy, przechowywanym z pieczołowitością w rzeszowskim muzeum.

Źródło: Muzeum Etnograficzne Rzeszów

















