Spacerując po lasach w okolicach Sieniawy, często mijamy stosy przygotowanego drewna. Na wielu kłodach można dostrzec namalowane litery i cyfry, które dla laika są jedynie zagadkowym szyfrem. Nadleśnictwo Sieniawa postanowiło przybliżyć mieszkańcom „alfabet zrywkarza”, tłumacząc, jak w praktyce wygląda klasyfikacja surowca, który trafia z naszych lasów do tartaków i zakładów produkcyjnych.
Praca przy zrywce, czyli transporcie ściętych drzew z głębi lasu do miejsca składowania, wymaga nie tylko precyzji w operowaniu ciężkim sprzętem, ale i sprawnego sortowania drewna. To właśnie od odpowiedniego przypisania kłody do konkretnej kategorii zależy jej późniejsze przeznaczenie i wartość. Leśnicy posługują się prostym, ale niezwykle ważnym podziałem, który pozwala błyskawicznie posegregować surowiec. Dariusz Baj, dokumentujący codzienną pracę w sieniawskich lasach, wskazuje na trzy kluczowe oznaczenia:
- „S” (Sklejka): To drewno uznawane za najcenniejsze. Cechuje się najwyższą jakością i brakiem znaczących wad. Jak podkreślają leśnicy, to surowiec „na medal”, który trafia do najbardziej wymagających procesów produkcyjnych.
- „0” (Standard): Oznacza drewno standardowe, charakteryzujące się dobrą jakością. To najczęstszy widok na leśnych składnicach – solidny materiał konstrukcyjny lub stolarski.
- „P” (Pozaklasowe): Tym symbolem znakuje się drewno o najniższych parametrach jakościowych. Zazwyczaj posiada wady, które dyskwalifikują je z użycia w budownictwie czy meblarstwie, przez co trafia np. do produkcji celulozy lub jako opał.
W gwarze leśnej sortowanie ma też swój kierunkowy porządek, który ułatwia pracę operatorom maszyn: „S” trafia na lewo, „0” na prawo, a „P” jest składowane jeszcze dalej po prawej stronie. Taki system pozwala na zachowanie ładu i przyspiesza późniejszy załadunek drewna na samochody transportowe.
Wiedza o tym, co oznaczają poszczególne symbole, to ciekawy element edukacji przyrodniczej i leśnej. Następnym razem, gdy podczas weekendowej wycieczki do lasu natkniecie się na stosy drewna, będziecie mogli sami ocenić, który surowiec jest tym najcenniejszym. To kolejna lekcja pokazująca, jak skomplikowanym i uporządkowanym procesem jest nowoczesna gospodarka leśna prowadzona w naszym powiecie.
Źródło: Nadleśnictwo Sieniawa, Lasy Państwowe. Fot. Dariusz Baj
